27-11-08

Training 'Op Weg'.

STOP DAT GEPIEKER…

 

Training ‘Op Weg’ laat zien hoe dat moet…

 

 

 “Dit kan ik niet!”, “Anderen zullen mij nu wel raar vinden” of “Dat zal wel niet mogen met mijn ziekte”. Komen deze gevoelens je bekend voor? Je bent niet de enige! Veel jongeren met kanker worstelen met dit soort sombere gedachten. Martha Grootenhuis, psycholoog bij het Emma Kinderziekenhuis (EKZ) in Amsterdam, ontwikkelde daarom samen met haar collega’s de training Op Weg. Met deze training leer je negatieve gedachten om te buigen en positiever in het leven te staan

 

 

“Het voelt heel bedreigend om de diagnose kanker te krijgen”. Aldus Matha Grootenhuis. Met haar vijftien jaar ervaring in het Emma Kinderziekenhuis in Amsterdam, heeft zij al heel veel kinderen en jongeren met kanker gesproken.

 

Volgens Martha is er een aantal fases te onderscheiden in de achtbaan van emoties die je op zo’n moment doormaakt. “In het begin geeft vooral het onbekende een groot gevoel van angst en onveiligheid. Wat staat mij te wachten? Gevolgd door een gevoel van boosheid. Je vraagt je af waarom dit jou net moet overkomen.” Kinderen en jongeren passen zich goed aan aan het ziek zijn en de behandelingen. Maar, zo vertelt Matha verder: “De medicijnen hebben een impact op je lichaam. Als dat zichtbaar begint te worden en je bent ineens dikker of je haar valt uit, dan kan dat ook veel verdriet oproepen. Breekt het moment aan dat je weer naar school moet met je andere uiterlijk, dan spelen ook gevoelens van schaamte mee.”

 

 

Op Weg

 

In hun dagelijks contact met zieke jongeren merkten Martha en haar collega’s dat vele tegen dezelfde problemen opliepen. Tijd om daar wat aan te doen! De psychosociale afdeling ontwikkelde de Cursus Op Koers, met daarin een training Op Pad voor kinderen in  het basisonderwijs en de training Op Weg voor jongeren die op de Middelbare school zitten. Denken, voelen en doen staan hierin centraal. “De manier waarop je denkt, beïnvloedt namelijk je gevoelens en dat weer wat je dan doet.” En dat kan heel destructief werken. Als je al van tevoren denkt dat je iets niet meer kunt, dan maak je het jezelf heel moeilijk en is de kans kleiner dat het je inderdaad gaat lukken. ‘Wat kan ik wel?’ is dan ook een terugkerend thema in de training. “Je leert met deze training denkfouten op te sporen die je gedrag bepalen.” Denkfouten zijn volgens Martha bijvoorbeeld “ik moet die van mezelf doen/kunnen”, “Anderen zullen wel denken dat…”, “Dit kan ik helemaal niet” en ga zo maar door. Allemaal gedachten die je in een negatieve spiraal brengen. Als je die innerlijke monoloog weet om te buigen, helpt dat je veel positiever in het leven te staan. Stop dus met dat piekeren! En dat is waar deze training onder andere omdraait: “We willen het positief denken stimuleren. Het is geen therapie, deze training geeft je handige tips voor het herkennen van verschillende emoties. Eigenlijk heb je er de rest van je leven wat aan.”

 

Een ander belangrijk aandachtspunt tijdens de training is het zoeken en geven van informatie over je ziekte. Na de diagnose kanker komt er een zee van informatie op je af en zit je misschien nog vol vragen. Tijdens de training leer je zoeken naar informatie. Niet alleen via internet, ook gewoon bij je arts: “Dokters zijn druk en niet altijd makkelijk bereikbaar. We bespreken hoe je het best je vragen kunt stellen.” En hoe zit het dan met de gekke en gênante vragen? “We nodigen tijdens de training ook altijd een arts uit. De jongeren kunnen van tevoren anoniem hun vraag in een doos doen. De arts beantwoordt deze vragen. Want je moet er vooral niet mee blijven rondlopen.”

 

 

Opluchting

 

Het geven van informatie is ook iets waar iedere jongere met kanker mee te maken krijgt. Wat vertel je wel en wat vertel je niet? Martha: “We oefenen hoe je je verhaal kunt vertellen. Dat is namelijk iets wat altijd weer terugkomt, op school of bij vrienden. Bovendien vinden jongeren het vaak fijn om dit met elkaar te delen. Eén jongen die meedeed aan de cursus, durfde na afloop zijn verhaal te vertellen in de klas. Zijn klasgenoten wisten nog niet van zijn verhaal, hij was namelijk ziek geweest op de lagere school. Voor hem was het een hele opluchting.”

 

Ontspanning

 

Als je kanker hebt, dan maak je angstige momenten mee. Zorgen over het verloop van de ziekte,of over medische ingrepen die moeten komen. Daarom is er ook tijd gereserveerd voor ontspanningsoefeningen te leren. “Veel jongeren gebruiken deze oefeningen om te ontspannen voor de maar steeds terugkerende bloedonderzoeken. Maar dit zijn oefeningen die je overal en altijd kunt toepassen. Dus ook als je zenuwachtig bent voor een schooltoets.” Volgens Martha zijn de deelnemers enthousiast. Niet alleen vanwege de nuttige tips. De jongeren die hebben meegedaan gaven vooral ook aan dat ze het fijn vonden om met lotgenoten onder elkaar te zijn. “je hebt toch een ‘onder ons’ gevoel en veel begrip voor elkaars situatie. De meesten wisselen na de cursus e-mailadressen uit en gaan daarna actief MSN- en. Ze weten dat ze niet de enigen zijn die dit doormaken.”

 

 Jette beek

 

Ook een training Op Weg volgen?

 

Zou je ook graag de training Op Weg willen volgen? Surf dan snel naar www.amc.nl/psa en klik op ‘cursussen’ voor het aanmeldingsformulier. Je hoeft niet onder behandeling te zijn in het EKZ om mee te mogen doen. Martha is ook druk bezig om de cursus beschikbaar te maken voor in andere ziekenhuizen. Deze zal in de zomer (2008) aan alle kinderoncologische centra in Nederland aangeboden worden. Ook zij is druk met de ontwikkelingen van een online versie van de training. Dan kun je dus meedoen via internet. Hoe zo’n training eruit moet zien is nog niet helemaal uitgestippeld. Wil je informatie of zou je het leuk vinden om mee te denken over de invulling van zo’n training? Mail haar dan snel! Martha wil namelijk ook jullie mening horen!

M.A.Grootenhuis@amc.uva.nl

 

Bron: LEF, een magazine voor jongeren met kanker;

Uitgave: vereniging ‘Ouders, kinderen en kanker’

jaargang 9, nummer 2

20:33 Gepost door Ann in Jongeren | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.