09-11-08

Met vallen en opstaan: balanceren tussen vertrouwen en wantrouwen

.

Deze teksten, beelden en overpeinzingen op de site van de KU Leuven gelden ook bij ons op Hematologie, en ook bij volwassenen.

We zijn allemaal 'acrobaten'.

Klik HIER


DSC_3921_Trapeze_with_guests

Koorddansers en acrobaten gaan grote uitdagingen aan: ze durven dingen doen, waar andere mensen schrik van hebben. Er is een stevige dosis moed voor nodig, maar geen enkele koorddanser of acrobaat kan zonder 'levensdraden': betrouwbare draden, die veiligheid bieden.
Wie zoals een koorddanser of een acrobaat iets wil wagen in het leven, heeft stevige levensdraden nodig.
Die levensdraden vertrekken heel vaak vanuit mensen: mensen die elkaar vasthouden (zichtbaar of onzichtbaar); zorg dragen voor elkaar, elkaar niet los laten,...
Ieder mens heeft sterke levensdraden nodig om 'iemand' te kunnen zijn.
Hoe kunnen we levensdraden herstellen, hoe kunnen we levensdraden aanreiken, hoe kunnen we levensdraden worden voor elkaar?
Wat zijn zoal zichtbare en onzichtbare 'levensdraden' voor mensen?

Hoe kan je een draagweb weven, zodat er geen kinderen/mensen zijn, die tussen de mazen van het net vallen? Hoe komt het, dat ondanks zoveel goede wil, er toch kinderen/mensen zijn die door de mazen van het net vallen? Depressie, vereenzaming, isolement, wantrouwen, angst, burn out... het zijn even zovele kwalen van onze tijd. Waar zit het probleem? Individualisme, te gering maatschappelijk draagvlak, te kleine psychische en spirituele weerbaarheid? 'Existentiële' vragen rond dragen en gedragen worden.

10:12 Gepost door Sanguinfonds in Goed gezegd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.